Nostallergisch

 

Niet dat het zo erg is,

maar voor een toekomst

die de mens vergeet

ben ik nu al nostallergisch.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vrijdag laatste uur

  Vrijdag, laatste uur. Gedoofd vuur en een vraag om aandacht zucht. Ze moet naar verluid uit. Verplicht door ouders die op haar sociaal welzijn zijn gericht. Maar ze wil thuis, kamer in en gordijnen toe. Ze is moe. Ze wil niet dansen. Niet worden gekust. Ze wil alleen zijn en rust. Ik knik. Begrijp haar punt. Ik laat haar. Met rust die haar niet wordt gegund.
Meer lezen

Sara 40

  Wie in het Hageland zijn jaren leeft weet van heuvels en dalen van moeizaam klimmen en dralen en de voldoening die overwinnen uiteindelijk geeft. Wie zoekt en niet vindt maar langs paden blijft dwalen door donkere bossen of velden soms vol in de wind om het geluk zelf te gaan halen die weet al wat ik nu heb, is absoluut verdiend. Wie met het hart als gids durft verdwalen om bij liefde thuis te komen die schrijft de mooiste verhalen en leert met vallen en opstaan hoe ze in het Hageland, genaamd leven lang en gelukkig kan wonen.
Meer lezen